Blog posts

Wolf Atelier op delicieuze draaibrug

Wolf Atelier op delicieuze draaibrug

Bezocht

Op de voorlaatste dag van het jaar RK uitgenodigd voor een soort eindejaarslunch bij het Amsterdamse Wolf Atelier. Het fascineerde me al langer, dat restaurant gebouwd op een oude draaibrug van een opgeheven spoor vlak bij het IJ, naast de Amsterdamse Kamer van Koophandel en tegenover het Paleis van Justitie. Hoe kom je erop om nou juist dáár een restaurant van te maken? Je komt er trouwens op via een keurig aangelegde trap die start (en eindigt) op het Westerdoksplein want dit industriële reliek torent hoog uit boven water en weg. Kennelijk werkte de gemeente Amsterdam eens mee.

De zeer getalenteerde Michael Wolf resideert er met zijn langgerekte restaurant Wolf Atelier (onderdeel van  waar naar eigen inschatting misschien iets minder dan honderd mensen kunnen zitten die rondom uitzicht hebben op dit centrale deel van Amsterdam en de overkant van het IJ. De inrichting past bij de licht industriële sfeer van de locatie (brasseriebanken en comfortabele stoelen) en bijna iedereen kan in de royale open keuken kijken waar stil en geconcentreerd gewerkt wordt.

Vruchtbare bodem
Chef Wolf had ik al eerder ontmoet toen hij Envy aan de Prinsengracht bestierde. Vruchtbare bodem daar tussen de Beren- en de Reestraat, want ook iemand als Richard van Oostenbrugge en zijn souschef Thomas Groot kookten daar (nu in tweesterrenrestaurant Bord’ Eau). Toen al erg onder de indruk van Wolf en ook hier op die draaibrug wordt op hoog niveau gekookt. Fijne complementaire smaken en oogstrelende presentaties.

Tartar-ia
Er is een aparte lunchkaart, maar additioneel is er een kaart met verschillende tartaarsoorten van vlees en vis. Tartar-ia by Wolf Atelier heet die kaart. Er zijn vier tartaarsoorten met de thema’s klassiek en Azië (beide vlees) en voor visliefhebbers is er tonijn en zalm. Gasten kunnen kiezen uit portioneringen van 100, 150 en vooruit ook 200 gram voor truckers, nou ja, voor mensen die houden van volume. Extra’s zijn er zoals sla, frietjes, brood, oesters, maar ook een ceviche van de voortreffelijke vis-voor-dit-doel, de hamachi (ook wel yellowtail kingfish). De Tartar-ia-kaart wordt gevoerd tussen 12.00 en 15.00 uur.

Na een voortreffelijke, hoog op smaak gepresenteerde amuse, kregen we gebakken coquilles met maïs, avocado en tomaat.
Voor mij langoustine met zachtgegaarde prei, zeekraal en grapefruit.

 

Verrassing uit de keuken (dat krijg je met RK als entourage), buiten de kaart om: twee prachtige gebrande Argentijnse gamba’s met zilte microgroenten, zeekraal en zeevenkel en gekonfijte radijs. Wow!

Gehum
Pièce: fazant met lardo di Colonnata, eigen jus, madera en truffel. Ik zag een tevreden gezicht en hoorde wat gehum (da’s meestal een goed teken bij chefs-op-leeftijd). Voor mij gebakken griet met een mooi stukje kreeft met hollandaisesaus, rode biet in allerlei vormen en basilicum. Ook ik: yummie!


De volkomen a-tipische chardonnay ‘234’ van Enate (deed op een prettige manier aan banaan denken), bleek een perfecte allemansvriend bij deze lunch.

Alleen een mooi dessert kan voor balans zorgen: een prachtig uitgevoerd wentelteefje voor mijn disgenoot.
Chocolade in allerlei vormen voor yours truly.

Bravo!
Bepaald geen straf, toeven bij Wolf Atelier op die verstilde draaibrug die vastverankerd in een geweldige culinaire richting wijst.

Bravo Michael! Dank!

About the author