
Febootje spelen
Wat een heerlijk nieuw kookboek kreeg ik van een lieve vriendin medio september: Het groot Culinair Croquetten Kookboek, van de hand van
Maar laat ik eerst een kritische noot plaatsen voor ik lyrisch verderga. Door het hele boek wordt het woord ‘croquetten’ gebruikt en dat is echt uit de vorige eeuw. Okay, mijn moeder merkte fijntjes op: “Ja, zo heb ik het ook geleerd te schrijven”, en dat is veelzeggend want zij ging tijdens en even na WO-II naar school. Neemt u het mij maar niet kwalijk als ik het – als kind van deze moderne tijden – in deze recensie verder over ‘kroketten’ heb conform het Groene Boekje en de Dikke Van Dale uit 1992. We hoeven ook niet chic te doen over de kroket die zijn weg naar binnen vindt in alle lagen van de bevolking.
Hoewel ... misschien zijn de kroketten van
Deze grote chef laat zo goed als alle basisingrediënten (vlees, orgaanvlees, vis, groente) de revue passeren en hij lijkt eigenlijk te zeggen: je kunt van zo goed als alles een kroket maken. De basis is steeds weer heel simpel: een roux van gelijke delen boter en bloem (gebruik niets anders dan een rubber spatel om te mengen; metaal maakt zoet zetmeel vrij in bloem en dat willen we niet, zo leren we), bouillon van het hoofdingrediënt, het fijngesneden hoofdingrediënt, kruiden, gelatine toevoegen, laten opstijven, portioneren en frituren maar. Een kind doet de was, maar
Bij navraag blijken ze in het Amstel nu ook te werken met agar-agar in plaats van gewone gelatine. Het vegetarische agar-agar-poeder (gemaakt van algen) in tegenstelling tot gelatine (dierlijk), houdt het gelerend vermogen ook bij hogere temperaturen en dat kan wenselijk zijn. Mijn moeder (voorlopig de beste chef van Nederland), was überhaupt verbaasd over het gebruik van gelatine. Gewoon minder vocht gebruiken, vindt zij. Ik vrees dat ik blij ben met wat gelatine. Ik ga gauw experimenteren! Ondertussen is Het Groot Culinair Croquetten Kookboek (ISBN 90 8669 0106) een aanrader voor iedere serieuze amateurkok.
Pieter J. Bogaers