NIEUWS
High tea? U bedoelt afternoon tea?
Wat is dat toch ...? Waarom wordt afternoon tea in Nederland steeds weer gedevalueerd tot high tea? Veel hotels, theerooms en sommige échte koffieshops bieden hun gasten een 'tea', maar gebruiken vervolgens ten onrechte de kreet high tea, terwijl men eigenlijk het Engelse afternoon tea bedoelt. Is er een verschil dan? Nou en of! Ik ging al een tijdje terug te rade bij een van de beroemdste (en duurste) hotels van Londen: The Dorchester.
Afternoon tea
“Afternoon tea wordt in Engeland geserveerd tussen 15.00 tot 17.30 uur. Bij deze vrij deftige afternoon tea krijgt onze gast thee of koffie met scones en clotted cream (helaas amper te krijgen in Nederland behalve bij enkele gespecialiseerde zuivelzaken), kleine zoete hapjes van onze patissier, bescheiden driehoekige beboterde sandwiches met komkommer, kip, ham, ei, tonijn en bijvoorbeeld zalm”, aldus een duty mananger van het beroemde hotel.
High tea
“High tea serveren wij van 17.30 tot 19.00 uur. Ten opzichte van de afternoon tea is high tea meer een substantieel maal (evenwel lichter dan een diner) dat meestal het diner vervangt (bijvoorbeeld vlak voor bezoek aan het theater). Hierbij wordt bij ons géén thee of koffie, maar champagne of gewone wijn geserveerd.” Aldus The Dorchester.
Hertogin van Bedford
Het verschil tussen afternoon en high wordt onderstreept in het Handboek Gastronomie (bij velen op de plank), waar ook nog een aardige historische regel aan het cursiefje toegevoegd wordt: Het was de hertogin van Bedford die in 1840 voor het eerst afternoon tea liet serveren om ‘de vervelende uurtjes tussen lunch en diner’ op te vullen. Het naslagwerk noemt ook nog de beroemde afternoon tea van het Palm Court van het Londense Ritz Hotel.
QE2
Mij staan de dagelijkse afternoon tea’s nog vers in het geheugen toen ik in 2001 met de haast mystieke Queen Elizabeth 2 (QE2), destijds het vlaggenschip van Cunard Lines, naar New York reisde in zeven dagen. Hoewel ik de klok gedurende vijf nachten steeds een uurtje terug mocht draaien (zó krijg je nooit last van jetlag), bleef drie uur ’s middags het verzamelmoment voor een groot deel van de passagiers om te genieten van plassen thee en allerlei heerlijk zoete en hartige hapjes die door keurig personeel in wit uniform uitgeserveerd werden. Ondertussen keuvelende men rustig over de lezing van de vorige avond of de canasta-les van zojuist. Sommige oude stellen staarden keer op keer zwijgend naar de eindeloze horizon met in de ene hand een kop thee, in de andere een frisse cucumber sandwich.
High tea: traditionele restverwerking
In het boekje ‘Thee kun je eten’ wordt high tea omschreven als een zeer gewone, bijna burgerlijke aangelegenheid van de lagere sociale klassen; een bijna maaltijdvervangende gelegenheid waarbij de restjes van de vorige dag genuttigd worden. Zo kras staat het niet in ‘The London Ritz Book of Afternoon Tea’. High tea wordt daarin bestempeld als een nogal grove versie van de afternoon tea met zeer sterke thee, hartige taart, scrambled eggs, egg-and-bacon pie et cetera. Wat u niet (!) vindt op een high tea, zo merkt het boekje op, zijn delicate taartjes en sandwiches, zilveren theepotten, fijn porselein en sociale ‘chit-chat’. “Be home in time for tea lov’?” is een uitdrukking die alleen gemaakt zal worden door de heel gewone mensen en wat bedoelen ze? Precies ... het avondeten, hun high tea.
Ook liever ‘high’?
Kortom, de meeste als ‘high tea’ gepresenteerde gelegenheden zouden eigenlijk afternoon tea genoemd moeten worden, maar waarom dan toch dat hardnekkige ‘high’? Tja, misschien ligt het aan het enorme verschil in lettergrepen: vier is lastiger dan twee. Misschien vindt de doorsnee Nederlander dat het woord ‘high’ chic, gepast snobistisch of interessanter is dan ‘afternoon’. Wellicht leunt het tegen het begrip – ik doe maar een gok – ‘high society’ en dat lijkt. De meest waarschijnlijke verklaring: gemakzucht. Men lijkt liever ‘high’ te zijn. Zalig zijn zij ...
Als ik echter hoor dat ergens een afternoon tea geserveerd wordt, dan denk ik: mmm ... daar is over nagedacht! Die onderscheiden zich van de massa. Vandaar dus mijn vurig pleidooi om de afternoon tea in ere te herstellen.
Pieter J. Bogaers