Add-To-TomTom

Héliport


8,19

Overige noteringen

201220112010
Michelin:1 ster1 ster
GaultMillau-punten:131314
Delta Gids:2 kokmutsen2 kokmutsen
Gastromania:161616

Aangesloten bij

De Meesterkoks van België

Gegevens

  • naam:Héliport
  • adres:Bd. Frère Orban 37-z
  •  Luik (België)
  • telefoon:(042) 521 321
  • e-mail:info@restaurantheliport.com
  • website:Bezoek de website
  • Google Maps:Toon restaurant op satellietkaart
  • Openingsdagen:
    madiwoedovrzazo
    LunchGeopendGeopendGeopendGeopendGeopendGeopendGeopend
    DinerGeopendGeopendGeopendGeopendGeopendGeopendGeopend
  • wifi:Nee
  • aparte rookkamer:Nee
  • terras aan water:Ja
  • terras aan tuin:Ja
  • patron(ne):Frédéric Salpetier
  • chef-kok:Frédéric Salpetier
  • type keuken:Frans
  • dinermenu vanaf:€ 0,00
  • huiswijn vanaf:€ 0,00 (fles)

Opmerking redactie over restaurant

Al tijden fascineerde het restaurant met de eigenaardige naam ‘Heliport’ waarvan ik alleen wist dat het in Luik ligt. Ik zag een vliegveld onder de rook van Liège voor me met een soort barak waar je wat kon eten. Maar ik moest beter weten: de BR-index™ toont immers een hoog cijfer. Hier zit je prachtig met zicht op de Maas en de stad die ten onrechte nog steeds een matige reputatie geniet bij Nederlanders die Luik niet kennen. Hier kookt Frédéric Salpetier, zo valt groot op de deur te lezen en Michelin lauwerde hem met een ster. GaultMillau was wat zuiniger en gaf 14 punten. Aardige mevrouw die de reservering aannam, maar de feitelijke ontvangst tijdens de lunch was koel, bepaald niet ‘chaleureux’ zoals we dat toch meestal in België – ook Wallonië – treffen. Toen we van het aperitief afzagen, duurde het tijden voor de gevraagd wijnkaart arriveerde. Toen ik met gesloten kaart een rosé van Château de Pibarnon (Bandol) bestelde, keek de kelner niet-begrijpend. Ik moest het aanwijzen voor hij het begreep. Okay ... 't was niet de sommelier. En het duurde weer erg lang voor die fles kwam. Ondertussen probeerde ik een kelner te interesseren voor onze situatie zonder drank, maar iedereen was erg met zichzelf bezig. Aan de bar werd een samenscholing rond het back-office-systeem geconstateerd. De gast leek een secundaire rol te spelen. Geen houding van: hoe kan ik u het hier prettiger maken dan u het al heeft. Maar de amuses waren prima. Een soort gelei van dille en peterselie met een mossel in tempura. Een glaasje aspergesoep en een op caviar d’aubergine gelegd stukje tonijn dat er, tja ... erg zenerig uitzag. Geen sashimi-kwaliteit en dus niet zo lekker eigenlijk. Gewoon niet meer serveren die tonijn mijnheer Salpetier. Bedreigd in zijn bestaan, beste chef! (maar ik heb de stellige indruk dat men daar in België minder mee bezig is).
Eerste gerecht van het Menu du Marché was erg goed op smaak: twee supergambas zijdelings van een taartje van avocado met tomate-concassée in een lekkere gazpacho. Halve uitleg van de bediening. Jammer. Daarna ravioli gevuld met kalfsschenkel en een kalfsjus gearomatiseerd met olijfolie van Taggiasche-olijfjes (de aller lekkerste) met wat gesauteerde courgette. Perfect! Weer een te vlotte uitleg van de bediening.

Wisseltruc

Maar toen ... onze twee borden werden per abuis twee tafels verderop geserveerd. De dames keken wat naar hun borden, prikten met hun vorken wat rond en riepen lachend de bediening: dit klopt echt niet hoor! De borden werden meteen uitgehaald en verdwenen naar de keuken. Terstond kwam een ober bij ons langszij met het verhaal: uw gerecht duurt nog vijf minuten. Hilariteit bij de dames en onze buren, want we begrepen allemaal wat er aan de hand was.
Na drie minuten al arriveerden de twee borden met ons hoofdgerecht. Alleen ... wij hadden gezien dat de dames aanvankelijk drie stukjes rouleau de poulet kregen en op onze borden lagen er slechts twee! Een mens vraagt zich dan al snel af wat er in de keuken met die borden gebeurd is. De maître erbij. Uitleg wat ons vermoeden is: zelfde borden van de dames echter opnieuw gearrangeerd met minder omdat er al in geprikt en of in gesneden was. Nee, zei de ober, zo doen we dat hier niet. Ik had geen zin in enorme stennis met een maître die vele rapper Frans spreekt dan ik, dus ik sloot af: we eten het op, maar ik vind het een bizarre gang van zaken. U corrigeert het vast wel via de factuur. Klaar.
Het gerecht dat bij ons dus aan zijn tweede leven begon, deugde echter bijzonder goed! Blanc de poulet in een rolletje gevuld met peterselie en boerenspek. Voorjaarsgroente waaronder dubbel gedopte tuinboontjes en een mooie jus van gevogelte fond. Bijzonder goed op smaak alles.

Heren eerst

Tijdens het eten verbaasden we ons, nee, ergerden we ons zeer aan de malle manier van serveren. Zowel het inschenken van wijn als het inzetten van borden gebeurde niet eerst bij de dame aan tafel, maar bij mij. Bijzonder onvriendelijk.
Enfin ... het dessert was ook goddelijk. Cannelloni met crème van ananas, een glaasje met mintijs en flinterdunne plakjes gemarineerde ananas. Licht en ontzettend lekker.
Op de factuur bleek een van de menu’s verlaagd te zijn van 45 naar 28 euro. Netjes. Maar het was beter geweest als ook de bediening correcter en attenter geweest was. Tja, geen fooi dus, maar ik heb de indruk dat het de heren geen biet interesseert ... We hopen dat dit een momentopname was, maar vrezen het ergste.

Pieter J. Bogaers